W czwartkowy wieczór dojdzie do konfrontacji Jagiellonii z gruzińską Iberią 1999. To klub stosunkowo młody, który dokładnie w dniu pierwszego starcia będzie obchodził swoje 27. urodziny. W ostatnich latach przeżywa swój najlepszy okres w historii, święcąc triumfy na krajowym podwórku i dostarczając talentów gruzińskiej piłce. Poznajcie historię drużyny z dzielnicy Saburtalo w Tbilisi.
Klub został oficjalnie założony 20 sierpnia 1999 roku jako Saburtalo Tbilisi. Przez pierwsze 25 lat istnienia funkcjonował pod tą nazwą, która – tak jak już wspominano – nawiązywała bezpośrednio do jednej z dzielnic stolicy Gruzji, w której zespół miał swoją siedzibę.
Przełomowym momentem dla losów drużyny był rok 2005. Wtedy to klub został kupiony przez grupę inwestycyjną „Iberia Business Group” – holding związany z branżą motoryzacyjną. Jej właściciel i prezydent klubu, Tariel Checzikaszwili, postawił jasny cel, jakim było stworzenie w Saburtalo najlepszej akademii piłkarskiej w kraju. Z tego też względu przez długi czas klub skupiał się wyłącznie na rozwoju młodzieży i uczestnictwie w turniejach juniorskich.
Zmiana nazwy
Decyzja o rebrandingu i zmianie nazwy na FC Iberia 1999 została oficjalnie ogłoszona 27 lutego 2024 roku, tuż przed startem nowego sezonu Erownuli Ligi. Słowo „Saburtalo” silnie kojarzyło się z dzielnicą, w której klub powstał i rozgrywał swoje mecze. Zarząd uznał, że drużyna „przerosła” już miano projektu osiedlowego czy dzielnicowego, dlatego do dalszego rozwoju potrzebowała tożsamości o zasięgu i charakterze ogólnonarodowym.
Nowa nazwa to idealny most łączący początki klubu z jego głównymi inwestorami oraz historią samego państwa. Przede wszystkim, jest to bezpośrednie uhonorowanie wieloletniego zaangażowania „Iberia Business Group”, która od lat budowała potęgę i rozpoznawalność zespołu. Ponadto „Iberia” (Królestwo Iberii) to starożytna, historyczna nazwa terytoriów dzisiejszej wschodniej Gruzji. Zmiany nazwy klubu nadała więc mu bardziej patriotyczny, państwowy i doniosły wymiar, który idealnie wpisywał się w coraz większe ambicje właścicieli. Z drugiej strony, zatrzymanie w członie nazwy daty „1999” miało z kolei stanowić bezpośredni hołd dla roku założenia drużyny, dzięki czemu, pomimo całkowitej zmiany wizerunku, klub zachował swój rodowód, tradycję i ciągłość historyczną.
Jedna z najlepszych akademii w kraju
Przez pierwsze kilkanaście lat istnienia klub – tak jak już wspomniano – skupiał się na szkoleniu młodzieży, podczas gdy seniorska drużyna tułała się po niższych ligach. Włodarze zamiast pompować pieniądze w transfery do pierwszego składu, w całości skupili się na pracy u podstaw. Postawiono na organiczny rozwój w dzielnicy Saburtalo w Tbilisi, gdzie na co dzień szkolili się młodzi adepci piłki. To właśnie z tej młodzieży narodziła się pierwsza drużyna, która odpowiadała za późniejsze sukcesy klubu.
Szkolenie oparto na oficjalnej współpracy z Hiszpańską Federacją Piłkarską (RFEF). Do Tbilisi ściągano zagranicznych ekspertów, na czele z Andrésem Carrasco (trenerem z barcelońskiej La Masii), który uczył gruzińskich trenerów hiszpańskiej metodologii. Odrzucono siłowy styl gry i od najmłodszych lat w akademii stawiano na technikę użytkową, wysoką inteligencję boiskową, krótkie podania i dominację w posiadaniu piłki.
W akademii trenuje obecnie ponad 600 młodych piłkarzy. Mają oni do dyspozycji jedną z najlepszych baz infrastrukturalnych w kraju, w tym stadion Bendela, który powstał w 2011 roku i na którym w niższych ligach grała pierwsza drużyna. Akademia regularnie dostarcza piłkarzy do gruzińskich kadr młodzieżowych oraz jest kuźnią talentów dla dorosłej reprezentacji. Z tego miejsca w świat ruszyli m.in. Giorgi Kochorashvili (aktualnie Sporting CP, jeden z liderów kadry Gruzji na udanym dla niej Euro 2024), Giorgi Gocholeishvili (aktualnie Szachtar Donieck) czy Valeri Qazaishvili (63-krotny reprezentant Gruzji, były gracz m.in. Legii).
Złota dekada
Po latach niepowodzeń przełom w seniorskiej drużynie nastąpił w rozgrywkach 2014/15. Wtedy to Saburtalo wygrało swoją grupę drugiej ligi i awansowało po raz pierwszy w historii do najwyższej klasy rozgrywkowej. Zespół z Tbilisi w ciągu kilku lat przeszedł drogę od beniaminka do prawdziwego hegemona, który seryjnie zdobywa najwyższe laury. Klub zaczął kolekcjonować trofea niedługo po tym, jak awansował z zaplecza do najwyższej klasy rozgrywkowej. Pierwszy historyczny tytuł w 2018 roku był wywalczony – jeszcze pod nazwą Saburtalo – przez drużynę opartą w dużej mierze na wychowankach. Z kolei triumfy z 2024 i 2025 roku, zdobyte już po rebrandingu, udowodniły, że Iberia 1999 na dobre przejęła kontrolę nad gruzińskimi rozgrywkami.
Klub z dzielnicy Saburtalo to również specjaliści od krajowych pucharowych. Wznosili to trofeum w latach 2019, 2021 oraz 2023. Kolekcję krajowych laurów uzupełnia triumf w Superpucharze z 2020 roku, w którym pokonali najbardziej utytułowaną drużynę w historii kraju, Dinamo Tbilisi. W tegorocznej edycji ulegli po karnych Torpedo Kutaisi. W paśmie sukcesów rozpoczętym w 2018 roku, tylko rok 2022 był dla klubu jedynym bez zdobycia jakiegokolwiek krajowego tytułu.
Od 2017 roku Erovnuli Liga przeszła na system wiosenno-jesienny, dlatego Iberia 1999 reprezentuje Gruzję w europejskich pucharach jako mistrz kraju z 2025 roku. W obecnym sezonie zajmuje 3. miejsce w tabeli z czterema punktami straty do lidera i zaległym meczem w zanadrzu.
Rywalizacja w Europie
Zespół zadebiutował w eliminacjach do Ligi Mistrzów rok po swoim pierwszym krajowym mistrzostwie. Od razu zszokował Europę, rozbijając na wyjeździe faworyzowanego Sheriffa Tyraspol aż 3:0. Od tamtego momentu klub jest regularnym reprezentantem Gruzji w eliminacjach UEFA, zazwyczaj docierając do 2. lub 3. rundy kwalifikacyjnej – nie zagrali tam tylko w rozgrywkach 2021/22 i 2023/24.
Iberia 1999 szczególnie upodobała sobie rywalizację z mistrzem Albanii, Partizani Tirana, eliminując ten zespół z pucharów dwukrotnie – w sezonach 2022/2023 i 2024/2025. Na przestrzeni lat gruzińska młodzież zbierała również cenne szlify w starciach z dużo bardziej doświadczonymi i bogatszymi rywalami, takimi jak Dinamo Zagrzeb, FCSB, Slovan Bratysława czy turecki İstanbul Başakşehir, które przeważnie kończyły się jednak wyraźnymi porażkami Gruzinów.
Bieżąca kampania eliminacyjna to historycznie najlepszy wynik klubu. W pierwszej rundzie kwalifikacji do Ligi Mistrzów zespół z Tbilisi odprawił z kwitkiem estońską Florę Tallin (2:2 u siebie i zwycięstwo 3:2 na wyjeździe). W kolejnej rundzie zatrzymał ich jednak mistrz Słowacji – Slovan Bratysława (0:2 i 1:1). Po spadku do Ligi Europy w sierpniu 2026 roku, Iberia 1999 trafiła w trzeciej rundzie na mistrza Irlandii Północnej, drużynę Larne FC. Po bezbramkowym remisie na wyjeździe, w rewanżu w Tbilisi do wyłonienia zwycięzcy potrzebna była dogrywka, w której gospodarze zdobyli decydującą bramkę na 2:1 – raport z tej rywalizacji znajdziecie na naszej stronie.
🇬🇪 The goal that sent Iberia 1999 into a European Group/League Phase for the first time ever!
Not just a historic goal for Iberia but for Georgian football as a whole!
🎥 @GeorgianFooty pic.twitter.com/sEqKUyhhFw
— The European Football Express (@TheEuroFE) August 12, 2026
Ostatnim przystankiem decydującym o wejściu do prestiżowej fazy ligowej Ligi Europy jest sierpniowy dwumecz z Jagiellonią Białystok, którego stawką jest największy dotychczasowy sukces w dziejach obu klubów. Niezależnie od wyniku zbliżającej się rywalizacji, FC Iberia 1999 ma już matematycznie zagwarantowany swój pierwszy w historii występ w fazie ligowej rozgrywek UEFA – jeśli przegra, zagra w Lidze Konferencji.
Polsko – gruzińskie pojedynki w europejskich pucharach
1981/82 – 1/4 finału PZP, Legia Warszawa – Dinamo Tbilisi (ZSRR), 0:1 (D), 0:1 (W)
2004/05 – II runda el. LM, Wisła Kraków – WIT Georgia Tbilisi, 8:2 (W), 3:0 (D)
2004/05 – II runda el. Pucharu UEFA, Legia Warszawa – FC Tbilisi, 1:0 (W), 6:0 (D)
2004/05 – I runda Pucharu UEFA, Wisła Kraków – Dinamo Tbilisi 4:3 (D), 1:2 (W)
2007/08 – I runda el. Pucharu UEFA, GKS Bełchatów – Ameri Tbilisi 2:0 (D), 0:2, karne 4:2 (W)
2009/10 – II runda el. LE, Legia Warszawa – Olimpi Rustawi 3:0 (D), 1:0 (W)
2017/18 – I runda el. LE, Jagiellonia Białystok – Dinamo Batumi 1:0 (W), 4:0 (D)
2022/23 – II runda el. LKE, Lech Poznań – Dinamo Batumi 5:0 (D), 1:1 (W)
Jeden z największy stadionów w kraju
Kiedy drużyna z dzielnicy Saburtalo awansowała na piłkarskie szczyty, ich macierzysty obiekt przestał spełniać wymogi największych wydarzeń piłkarskich. Z tego powodu wszystkie spotkania w lidze i europejskich pucharach – od początku 2025 roku – Iberia 1999 rozgrywa na liczącym około 27.000 miejsc Stadionie im. Micheila Meschiego. To drugi co do wielkości i znaczenia (po obiekcie Dinama Tbilisi) stadion w całej Gruzji. Służy często reprezentacji narodowej oraz rugbystom.
Na kogo trzeba zwrócić uwagę?
Jemali-Giorgi Jinjolava (lewy obrońca)
Prawdziwy „weteran” i człowiek-instytucja w tym zespole – do pierwszej drużyny jako wychowanek awansował już w 2018 roku i jest jej nieodłącznym elementem, z przerwami na kilka wypożyczeń. Chociaż jego głównym zadaniem jest zabezpieczanie flanki, imponuje ciągiem na bramkę i częstym podłączaniem się do akcji ofensywnych. Oprócz solidności z tyłu, jest znany ze swoich stalowych nerwów jako etatowy wykonawca rzutów karnych dla Iberii 1999. Jego dobrze ułożona lewa stopa jest również wykorzystywana do egzekwowania stałych fragmentów gry. Stanowi filar całej formacji obronnej i pełni rolę kapitana drużyny.
Andria Bartishvili (Ofensywny pomocnik)
Zdecydowanie najbardziej intrygujące nazwisko w tym zestawieniu. Pomimo zaledwie 17 lat, Bartishvili jest już gwiazdą młodzieżowych reprezentacji, mając na koncie powołania do kadr od U17, przez U19, aż do debiutu w reprezentacji U21. Na początku 2026 roku zasilił Iberię 1999 na zasadzie wypożyczenia z Kolkheti 1913 i bez kompleksów zaczął zbierać regularne występy oraz bramki w seniorskiej piłce. Wyróżnia go ponadprzeciętna technika użytkowa, świetna kontrola piłki oraz wizja gry typowa dla klasowej „dziesiątki”. Ten zawodnik już wzbudza zainteresowanie czołowych europejskich klubów.
Liverpool and Arsenal bosses are in Estonia today watching young star Andria Bartishvili play for Iberia 1999 Tbilisi against FC Flora.
His primary role is CAM and we have Wirtz so I don’t know why Liverpool wants him
What do you think? #LFC pic.twitter.com/62gN8u2avG
— ME (@Dom_Szoboszlai1) July 8, 2026
Vakho Bedoshvili (prawy skrzydłowy)
Przebojowy skrzydłowy nie bojący się dryblingów i świetnie czujący się w pojedynkach. Uwielbia wchodzić z piłką z bocznego sektora w środek pola. Taki manewr pozwala mu wypracować odpowiednią pozycję do oddania strzału na bramkę lub dogrania do partnera. Jego instynkt i skuteczność pozwoliły Iberii 1999 otworzyć wynik w kluczowym eliminacyjnym boju z Larne FC, co doskonale dowodzi jego boiskowej wartości.
Nika Sikharulashvili (skrzydłowy/napastnik)
Wyróżnia się szybkością, grą na małej przestrzeni i instynktem strzeleckim, co pozwala mu regularnie wchodzić w pole karne z głębi pola. Jego liczby z europejskich kampanii pokazują, że stanowi realne zagrożenie pod bramką przeciwnika – 4 bramki i 2 asysty w 6 spotkaniach. W trwających eliminacjach to właśnie on brał na siebie ciężar napędzania ataków Iberii 1999. W połączeniu ze Zviadem Natchkebią oraz Vakho Bedoshvilim tworzy bardzo dynamiczny i niebezpieczny ofensywny tercet.
Od połowy czerwca szkoleniowcem Iberii 1999 jest Ukrainiec Andrey Demchenko. Zastąpił on na tym stanowisku Gugę Nergadze, pod wodzą którego drużyna w poprzednim sezonie sięgnęła po mistrzostwo. Już na początku swojej pracy nowy trener przegrał po rzutach karnych finał Superpucharu Gruzji z Torpedo Kutaisi. W europejskich pucharach osiągnął jednak coś, czego nie dokonało wielu jego poprzedników – po raz pierwszy w historii klubu zapewnił mu udział w jesiennej fazie ligowej.
Jego drużyna preferuje ofensywny styl gry, strzela dużo goli, ale jednocześnie sporo ich traci. Iberia 1999 to zespół, który lubi utrzymywać się przy piłce, jednak ma wyraźne problemy z organizacją gry po jej stracie. Bolączką mistrza Gruzji, podobnie jak Jagiellonii, jest obrona dośrodkowań. Zawodnicy nie radzą sobie również z wysokim pressingiem – gdy rywal mocniej na nich naciska, potrafią popełniać rażące i bardzo kosztowne w skutkach błędy.
Z powyższego opisu wyłania się obraz drużyny przypominającej Jagiellonię z początków europejskiej rywalizacji za kadencji trenera Siemieńca – naiwnej, ale wiernej swoim ideałom, które w tym przypadku wpajane są zawodnikom od najmłodszych lat w akademii. Zachowanie własnej tożsamości piłkarskiej oraz odpowiednie podejście mentalne powinny być kluczem do zwycięstwa w tym dwumeczu. Niezwykle istotne będzie wypracowanie solidnej zaliczki już w domowym spotkaniu. Idealnym punktem odniesienia jest ubiegłoroczne starcie w decydującej fazie kwalifikacji z przeciwnikiem o podobnym potencjale – Dinamo City Tirana. Zwycięstwo (3:0) dało wtedy Jagiellonii duży komfort w rewanżu. Taki sam scenariusz byłby na wagę złota przed wyjazdem do Tbilisi.
About The Author
You may be interested
